Nesnel (objektif) dünyada konuşan tek varlık insandır. Hayvanların insan dillerini kullanmadıkları herkesçe bilinen bir gerçektir. Ancak ben bu konuya başka bir açıdan bakmak istiyorum.
İnsanların dilleri, nesnel dünyayla paralel olarak varolan öznel (sübjektif) dünyalardır. Bu dünyalarda biz şeklimizi değiştirip hayvanlara dönebiliyoruz. Rus masallarının birinde yasaklanmış suyu içip keçi yavrusuna dönen çocuk gibi.
İnsanların dilleri, nesnel dünyayla paralel olarak varolan öznel (sübjektif) dünyalardır. Bu dünyalarda biz şeklimizi değiştirip hayvanlara dönebiliyoruz. Rus masallarının birinde yasaklanmış suyu içip keçi yavrusuna dönen çocuk gibi.
İncil'de Hz. İsa, Kral Hirod'a 'tilki', izleyicilerine 'kuzular', onlara zulmedenlere de 'kurtlar' der. Hz. İsa'nın kendisine de 'kuzu' denir, ama Şeytan'a yılan ya da ejderha denir. Böyle 'konusan hayvanlar', bizim öznel dünyamızın gerçekleridir. Ben keçi olabilirim, yahut kuzu, kurt, yılan, tilki, güvercin olabilirim. Ve en önemlisi, bu, yalan değil, sadece paralel bir dünya olan dilimizin dünyasına özgü gerçeklerdir. "Bu, uydurma bir dünya" diye itiraz edenlere şunu söyleyeyim: "Bu, her insanın gerçekten yaşadığı dünyadır. Çünkü biz fiziksel olarak nesnel dünyada yaşıyorsak da, bilinçli olarak dilimizin öznel dünyasında, yani kendi yarattığımız kavramların dünyasında yaşıyoruz."
Öznellik her şeyden önce gelir
YanıtlaSilDil önce özneldir. Ama asla tamamen sırrına ulaşamayız. Belki de şunu söylemek lazım. " fark etmez, hepsi bir"