SEVDİĞİM ESERLER

Başkalarını sevdiğiniz eserleri okumaya davet ettiğinizde onları kendi dünyanıza davet etmiş oluyorsunuz.
Benim sevdiğim dünyalar arasında, Batı'da Sefiller, Narnia Günlükleri, Tom Dayı'nın Kulübesi, Rusya'da Karamazov Kardeşler, Tolstoy'un Dirilişi, Gogol'un Portresi, Türkiye'de Yunus Emre şiirleri, Sinekli Bakkal, Gulyabani ve daha çok eser bulunuyor. İnsan, sevdiği eserlerle tanınır.
Aynı eserleri okumak ve paylaşmak insanları birbirine yaklaştırır. Aynı coğrafi yerler gibi. Aynı müzikler gibi. Aynı filimler gibi. Sanat ve turizm de insanları birbirine yaklaştırır.

Ama bunun tersi de doğru. Bazen edebiyat insanların birbirinden yabancılaşmasına da sebep olabilir. Örneğin, ben Tolstoy'un Anna Karenina'sını okudum ve hoşuma gitti. Ama bir gün bir kadınla sohbet ederken, "Anna Karenina'yı okudum, nefret ettim" dedi. Ya da Fransız edebiyatı alanında bir profesör, Sefiller hoşuma gitmiyor, dedi. Ama benim en sevdiğim eserlerden biri. Ya da bana sorarsanız, Flaubert'in Madame Bovarie romanını okumaya başlamıştım ama hiç sevmedim, maneviyatıma zıt buldum onu, o yüzden reddettim, sonrasını okumadım. Bu romanı sevenler kusura bakmasın, bana göre iyi değil. Çocukların ve büyüklerin çok sevdiği iki klasik İngiliz eser var: Tolkien'in Hobbit ve Yüzüklerin Efendisi ve C.S. Lewis'in Narnia Günlükleri. Narnia'yı o kadar çok severim, hem kitapları tekrar tekrar okumaya hem de filimleri tekrar tekrar seyretmeye hazırım, ama Hobbit eserini okumaya başlamıştım, canım sıkıldı, çocuklarımla birlikte sinemaya gittim seyrettim, hiç o kadar hoşuma gitmedi. Neden? Bilmem ki! Biz farklıyız, birbirimize saygı ve sevgi göstermeliyiz, ama çok sevdiğimiz ve değerlendirdiğimiz eserleri okumaya da birbirimizi davet edelim.